A lot of story happen every day
posted on 11 Jan 2007 18:33 by bentale in tale-to-tell.
A lot of story happen every day
ทุกๆ วันเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย
We could know what had happened yesterday
เราอาจจะรู้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง
.
.
เดือนธันวาคม
.
สุดท้ายปลายปีที่บรรยากาศรอบตัวดูสดชื่น ลมเย็นพัดเอื่อยๆ
ปลุกปลอบคนทำงานผู้เคยเย้ยหยันวิถีชีวิตอันจำเจ น่าเบื่อ จนกลายเป็นมนุษย์เงินเดือนให้กลับมีชีวิตชีวาอีกหน
ด้วยเหตุผลที่มากกว่าหนึ่ง...
โบนัสปลายปี เงินเดือนขึ้น เลื่อนขั้น วันหยุดเทศกาลติดๆกัน งานเลี้ยง สังสรรค์ หรือใช้วันพักร้อน
พาตัวเองเดินทางไปสู่ดินแดนห่างไกล เพื่อท่องเที่ยว พักผ่อน หรืออย่างน้อยที่สุด...
สำหรับพนักงานออฟฟิศที่ปฏิเสธว่าตัวเองติดกาแฟ แต่ดื่มไม่ต่ำกว่าสองแก้วทุกวัน
ก็ได้เปลี่ยนบรรยากาศ จิบกาแฟแกล้มการเดินทางสู่ดินแดนห่างไกลอันน่ารื่นรมย์กว่าโต๊ะเก้าอี้ตัวเดิม
.
11 เดือนของการทำงาน คือการรอคอยเดือนธันวาคมเช่นนั้นเอง?
สัมมนาปลายปีคืออีกกิจกรรมที่บริษัทมักจะจัดให้พนักงานเดินทาง และใช้เวลาร่วมกันสั้นๆ ท่ามกลางต้นไม้ ภูเขา
ธรรมชาติ และอากาศดีๆ บรรยากาศแบบนี้ทำให้เรื่องเครียดจากหน้าที่การงาน ปัญหาที่พบเจอมาตลอดปีดูเบาบาง
หลายคนได้โอกาสนั่งคุยแลกเปลี่ยนความคิด บอกเล่าความในใจ ระบายทั้งสุขทุข์
ไปจนถึงวางแผนกำหนดทิศทางการทำงานร่วมกัน
.
.
ปลายปี พ.ศ. 2545
"ขอแสดงความอาลัยต่อการจากไปของ "ชูเกียรติ อุทกะพันธ์"
พาดหัวข่าวจากจุดประกายวรรณกรรม ฉบับวันที่ 15 ธันวาคม 2545 และการเขียนปิดท้ายเล่มของนิตยสารชีวจิต ปักษ์แรก เดือนธันวาคมในปีเดียวกัน... ในช่วงนั้นบทความหลายชิ้นเขียนถึงชีวิตและงานของประธานบริษัทอมรินทร์ฯ ในวาระที่จากไปอย่างสงบ
สำหรับคนอมรินทร์แล้ว ปลายปีนี้จึงต่างไปจากที่ผ่านมา นับเป็นความโชคดีของคนเก่าคนแก่
พนักงานที่อยู่ที่นี่มานานแทบทุกคนมักจะมีโอกาสได้สัมผัสกับคุณชูเกียรติอย่างใกล้ชิด ไม่มากก็น้อย
"เมื่อก่อนยังมีพนักงานไม่กี่คน ส่วนใหญ่คุณชูเกียรติจะจดจำได้ทั้งหมด
ตอนที่ทำงานอยู่กองบรรณาธิการบ้านและสวน คุณชูเกียรติมักจะลงมานั่งคุยกับพวกเรา
มาช่วยดูรายละเอียดงานด้วยตัวเอง ท่านเป็นผู้บริหารที่ใส่ใจและมีวิสัยทัศน์ในการทำงานอันน่ายกย่อง
ขณะที่ใช้ความคิดอยู่นั้นท่านมักจะคาบปลายขาแว่นตาข้างหนึ่งไว้ ส่วนอีกมือก็จับที่ขาแว่นอีกข้าง
สีหน้าแววตาครุ่นคิดคู่นั้นยังจำได้จนวันนี้... พี่ว่ามันเป็นท่าคิดที่เท่มากนะ"
คำบอกเล่าสั้นๆ เป็นอีกมโนภาพที่ชี้ชวนให้คนรุ่นหลังได้จินตนาการและรำลึกถึงผู้บริหารที่เอาใจใส่
และรักในงานที่ทำอย่างยิ่งยวด ท่านทำงานอย่างหนัก ทำงานแทบทุกลมหายใจของชีวิต
ภายใต้ปรัชญาหนึ่งของสำนักพิมพ์ในเครืออมรินทร์ฯ ที่ยึดถือมายาวนานกว่าสิบปี "การอ่านคือรากฐานที่สำคัญ"
จึงสะท้อนนัยของบุคคลผู้เข้าถึงหัวใจของธุรกิจสิ่งพิมพ์ งานผลิตหนังสือที่คนทำงานต้องเปิดหัวใจให้กว้าง
และพร้อมเรียนรู้อยู่เสมอ ให้ความสำญกับคุณภาพของงานมากกว่าผลกำไรทางธุรกิจ
เพื่อรับผิดชอบต่อภูมิปัญญาและความคิดอ่านของสังคม
.
กับภาพ "นักสู้" ผู้รู้จังหวะการก้าวรุก - ถอยรับ และไม่เคยท้อกับบททดสอบชีวิต
ในขณะที่โรคมะเร็งกำลังทำลายเซลล์ต่างๆทีละน้อย แต่หัวใจและสมองกลับเป็นอิสระเหนือความเจ็บป่วยทางกาย
สร้างปิติลึกล้ำในขณะเข้าถึงแก่นธรรมอันเป็นธรรมดาของชีวิต รู้จักสมดุลชีวิตด้วยแนวคิดเรียบง่าย
ตั้งแต่การดูแลร่างกาย ยกระดับจิตใจ ไม่ยื้อยุดฉุดรั้งไว้ เพียงค่อยๆ คลายออกอย่างเนิบช้า สง่างาม...
จึงทำงานตั้งแต่วันแรกด้วยความรัก เหนื่อยอย่างเป็นสุข จนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต
.
อาจจะไม่มีพรุ่งนี้สำหรับคนที่จากไป แต่กับบุคคลที่เป็นตำนาน พรุ่งนี้จึงฝากไว้กับคนรุ่นหลังได้สืบสาน
ริเริ่มสิ่งใหม่อันดีงามบนพื้นฐานที่สั่งสมมา... คือหนังสือเล่มใหญ่ที่คนไทยจะเปิดอ่านและส่งต่อกันไปไม่รู้จบ
.
.
How can you be sure what will happen tomorrow?
ทว่าเราไม่อาจจะแน่ใจว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
.
ส่งท้ายปีเก่า คือการทบทวนเพิ่อเริ่มต้นกันใหม่
เพราะถ้าเรายังไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่เห็นต้องรอให้ถึงเดือนธันวาคม
.
เขียนบทความนี้ไว้เมื่อปลายปี 2545 เพื่อลงในคอลัมน์บอกเล่าเก้าสิบ
ของวารสาร ABook Magazine เล่มเล็กๆ (ฉบับที่ 2 ปีที่ 1 เดือนม.ค. - ก.พ. 2546)
ที่ทำแจกกันภายในบริษัทอมรินทร์บุ๊คเซ็นเตอร์
บทความนี้ผ่านมา 5 ปี... และปลายปีนี้เราก็ไม่ได้เป็นพนักงานออฟฟิศแล้ว
แต่กลับนึกถึงบทความนี้ขึ้นมา หลังจากได้อ่านสุนทรพจน์ของ สตีฟ จ็อบส์
.
.
" You've got to find what you love "
"จึงทำงานตั้งแต่วันแรกด้วยความรัก เหนื่อยอย่างเป็นสุข จนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต"
บุคคลอันเป็นที่น่ายกย่อง ล้วนพบเจอสิ่งที่รัก และทำงานด้วยหัวใจ
.
ขอบคุณ Mr, Jobs สำหรับการเติมเต็มพลังให้วันพรุ่งนี้... และ
ขอรำลึกถึงคุณชูเกียรติอีกครั้งสำหรับการมองย้อนกลับไปเพื่อเชื่อมต่อจุดในชีวิตของตัวเอง
.
สวัสดีวันใหม่ :)
.


เดี๋ยวปั๊ดตีมือหัก !
#1 By fuxsuxlux on 2007-01-15 06:10