A lot of story happen every day

posted on 11 Jan 2007 18:33 by bentale  in tale-to-tell

.

A lot of story happen every day

ทุกๆ วันเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย

We could know what had happened yesterday

เราอาจจะรู้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง

.

.

เดือนธันวาคม

.

สุดท้ายปลายปีที่บรรยากาศรอบตัวดูสดชื่น ลมเย็นพัดเอื่อยๆ

ปลุกปลอบคนทำงานผู้เคยเย้ยหยันวิถีชีวิตอันจำเจ น่าเบื่อ จนกลายเป็นมนุษย์เงินเดือนให้กลับมีชีวิตชีวาอีกหน

ด้วยเหตุผลที่มากกว่าหนึ่ง...

โบนัสปลายปี เงินเดือนขึ้น เลื่อนขั้น วันหยุดเทศกาลติดๆกัน งานเลี้ยง สังสรรค์ หรือใช้วันพักร้อน

พาตัวเองเดินทางไปสู่ดินแดนห่างไกล เพื่อท่องเที่ยว พักผ่อน หรืออย่างน้อยที่สุด...

สำหรับพนักงานออฟฟิศที่ปฏิเสธว่าตัวเองติดกาแฟ แต่ดื่มไม่ต่ำกว่าสองแก้วทุกวัน

ก็ได้เปลี่ยนบรรยากาศ จิบกาแฟแกล้มการเดินทางสู่ดินแดนห่างไกลอันน่ารื่นรมย์กว่าโต๊ะเก้าอี้ตัวเดิม

.

11 เดือนของการทำงาน คือการรอคอยเดือนธันวาคมเช่นนั้นเอง?

สัมมนาปลายปีคืออีกกิจกรรมที่บริษัทมักจะจัดให้พนักงานเดินทาง และใช้เวลาร่วมกันสั้นๆ ท่ามกลางต้นไม้ ภูเขา

ธรรมชาติ และอากาศดีๆ บรรยากาศแบบนี้ทำให้เรื่องเครียดจากหน้าที่การงาน ปัญหาที่พบเจอมาตลอดปีดูเบาบาง

หลายคนได้โอกาสนั่งคุยแลกเปลี่ยนความคิด บอกเล่าความในใจ ระบายทั้งสุขทุข์

ไปจนถึงวางแผนกำหนดทิศทางการทำงานร่วมกัน

.

.

ปลายปี พ.ศ. 2545

"ขอแสดงความอาลัยต่อการจากไปของ "ชูเกียรติ อุทกะพันธ์"

พาดหัวข่าวจากจุดประกายวรรณกรรม ฉบับวันที่ 15 ธันวาคม 2545 และการเขียนปิดท้ายเล่มของนิตยสารชีวจิต ปักษ์แรก เดือนธันวาคมในปีเดียวกัน... ในช่วงนั้นบทความหลายชิ้นเขียนถึงชีวิตและงานของประธานบริษัทอมรินทร์ฯ ในวาระที่จากไปอย่างสงบ

สำหรับคนอมรินทร์แล้ว ปลายปีนี้จึงต่างไปจากที่ผ่านมา นับเป็นความโชคดีของคนเก่าคนแก่

พนักงานที่อยู่ที่นี่มานานแทบทุกคนมักจะมีโอกาสได้สัมผัสกับคุณชูเกียรติอย่างใกล้ชิด ไม่มากก็น้อย

"เมื่อก่อนยังมีพนักงานไม่กี่คน ส่วนใหญ่คุณชูเกียรติจะจดจำได้ทั้งหมด

ตอนที่ทำงานอยู่กองบรรณาธิการบ้านและสวน คุณชูเกียรติมักจะลงมานั่งคุยกับพวกเรา

มาช่วยดูรายละเอียดงานด้วยตัวเอง ท่านเป็นผู้บริหารที่ใส่ใจและมีวิสัยทัศน์ในการทำงานอันน่ายกย่อง

ขณะที่ใช้ความคิดอยู่นั้นท่านมักจะคาบปลายขาแว่นตาข้างหนึ่งไว้ ส่วนอีกมือก็จับที่ขาแว่นอีกข้าง

สีหน้าแววตาครุ่นคิดคู่นั้นยังจำได้จนวันนี้... พี่ว่ามันเป็นท่าคิดที่เท่มากนะ"

คำบอกเล่าสั้นๆ เป็นอีกมโนภาพที่ชี้ชวนให้คนรุ่นหลังได้จินตนาการและรำลึกถึงผู้บริหารที่เอาใจใส่

และรักในงานที่ทำอย่างยิ่งยวด ท่านทำงานอย่างหนัก ทำงานแทบทุกลมหายใจของชีวิต

ภายใต้ปรัชญาหนึ่งของสำนักพิมพ์ในเครืออมรินทร์ฯ ที่ยึดถือมายาวนานกว่าสิบปี "การอ่านคือรากฐานที่สำคัญ"

จึงสะท้อนนัยของบุคคลผู้เข้าถึงหัวใจของธุรกิจสิ่งพิมพ์ งานผลิตหนังสือที่คนทำงานต้องเปิดหัวใจให้กว้าง

และพร้อมเรียนรู้อยู่เสมอ ให้ความสำญกับคุณภาพของงานมากกว่าผลกำไรทางธุรกิจ

เพื่อรับผิดชอบต่อภูมิปัญญาและความคิดอ่านของสังคม

.

กับภาพ "นักสู้" ผู้รู้จังหวะการก้าวรุก - ถอยรับ และไม่เคยท้อกับบททดสอบชีวิต

ในขณะที่โรคมะเร็งกำลังทำลายเซลล์ต่างๆทีละน้อย แต่หัวใจและสมองกลับเป็นอิสระเหนือความเจ็บป่วยทางกาย

สร้างปิติลึกล้ำในขณะเข้าถึงแก่นธรรมอันเป็นธรรมดาของชีวิต รู้จักสมดุลชีวิตด้วยแนวคิดเรียบง่าย

ตั้งแต่การดูแลร่างกาย ยกระดับจิตใจ ไม่ยื้อยุดฉุดรั้งไว้ เพียงค่อยๆ คลายออกอย่างเนิบช้า สง่างาม...

จึงทำงานตั้งแต่วันแรกด้วยความรัก เหนื่อยอย่างเป็นสุข จนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต

.

อาจจะไม่มีพรุ่งนี้สำหรับคนที่จากไป แต่กับบุคคลที่เป็นตำนาน พรุ่งนี้จึงฝากไว้กับคนรุ่นหลังได้สืบสาน

ริเริ่มสิ่งใหม่อันดีงามบนพื้นฐานที่สั่งสมมา... คือหนังสือเล่มใหญ่ที่คนไทยจะเปิดอ่านและส่งต่อกันไปไม่รู้จบ

.

.

How can you be sure what will happen tomorrow?

ทว่าเราไม่อาจจะแน่ใจว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร

.

ส่งท้ายปีเก่า คือการทบทวนเพิ่อเริ่มต้นกันใหม่

เพราะถ้าเรายังไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่เห็นต้องรอให้ถึงเดือนธันวาคม


.

เขียนบทความนี้ไว้เมื่อปลายปี 2545 เพื่อลงในคอลัมน์บอกเล่าเก้าสิบ

ของวารสาร ABook Magazine เล่มเล็กๆ (ฉบับที่ 2 ปีที่ 1 เดือนม.ค. - ก.พ. 2546)

ที่ทำแจกกันภายในบริษัทอมรินทร์บุ๊คเซ็นเตอร์


บทความนี้ผ่านมา 5 ปี... และปลายปีนี้เราก็ไม่ได้เป็นพนักงานออฟฟิศแล้ว

แต่กลับนึกถึงบทความนี้ขึ้นมา หลังจากได้อ่านสุนทรพจน์ของ สตีฟ จ็อบส 

.

.

" You've got to find what you love "

"จึงทำงานตั้งแต่วันแรกด้วยความรัก เหนื่อยอย่างเป็นสุข จนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต"

บุคคลอันเป็นที่น่ายกย่อง ล้วนพบเจอสิ่งที่รัก และทำงานด้วยหัวใจ

.

ขอบคุณ Mr, Jobs สำหรับการเติมเต็มพลังให้วันพรุ่งนี้... และ

ขอรำลึกถึงคุณชูเกียรติอีกครั้งสำหรับการมองย้อนกลับไปเพื่อเชื่อมต่อจุดในชีวิตของตัวเอง

.

สวัสดีวันใหม่ :)

.



Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เขียนหนังสือไม่ตรงบรรทัด !!!


เดี๋ยวปั๊ดตีมือหัก !

#1 By fuxsuxlux on 2007-01-15 06:10

เขียนไม่ตรงบรรทัด

แต่เตะคนตรงเป้าหวะ

#2 By ben'tale on 2007-01-15 11:01

Hello! Good Site! Thanks you! wixjhzberwc

#3 By sgatdaauqx (200.46.102.151) on 2008-01-29 00:25