*Catching Tale

เราเคยรู้หรือไม่ว่า?

.

จำนวน 2,030 ในเวลาสามปี

สามปีคูณ 365 เท่ากับ 1,095 วัน

2,030หารด้วย 1,095 วัน จะเท่ากับ 1.8

1.8 ที่ว่านี้ ถ้าปัดเศษแล้ว จะประมาณการได้เท่ากับ 2

.

และนั่นคือ 2 ศพ ทุกๆ 1 วัน

" จากวันปล้นปืน 4 มกราคม 2547 จนถึงสิ้นเดือนมกราคม 2550 ไม่น่าเชื่อว่าระยะเวลาเพียง 3 ปี จะมีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณืความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้แล้วทั้งสิ้น 2,030 ศพ ทั้งที่เสียงสวดยังกึกก้องทั่วทุกมัสยิด ทั้งที่ท้องทะเลยังเปล่งประกายสีเขียวมรกต ทว่าทุกเช้า ข่าวความตายรายวันถูกรายงานต่อเนื่อง และไม่มีทีท่าว่าจะถูกเยียวยา" _{(บางส่วนจากปกหลัง "ที่เกิดเหตุ" โดยวรพจน์ พันธุพงศ์ สำนักพิมพ์ openbooks)}

 

 

มีผู้คนไม่น้อยที่ติดตามข่าวสารจากสามจังหวัดชายแดนภาคใต้

ทั้งกรณีสังหารหรือก่อการร้ายสารพัดรูปแบบทางหน้าจอทีวี หรือหนังสือพิมพ์

แทบทั้งหมดหดหู่ ทดท้อ เวทนาใจต่อเหตุการณ์ร้ายที่พบเห็น

และอีกจำนวนมากเช่นกันที่เบื่อหน่ายข่าวนี้เสียแล้ว

เลยเถิดไปยังมีคนจำนวนหนึ่งคิดว่าเป็นเรื่องไกลตัว

.

เราลืมไปแล้วหรือ?

.

เชื่อว่าคงไม่มีใครไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้แต่ก็ไม่รู้จะช่วยเหลืออะไรได้แค่ไหน

หลายๆคนยังไม่เบื่อหน่าย ไม่ชาชิน แต่กำลังสงสัยเพิ่มขึ้นทุกวันจากข่าวประจำวันที่อ่านพบแต่แง่มุมเดิมๆ

อย่าว่าแต่จะช่วยในการคิดหา solution

เพราะแม้แต่การเสพข่าวสาร เพื่อสะท้อนปมปัญหาที่แท้จริงออกมาบ้างก็ตาม

.

ทำไมเขาจึงฆ่าไม่เว้นวัน?

เขาเลือกฆ่าใครกันแน่?

.

ข่าวกรองเคยบอกเราว่าครูหรือข้าราชการเป็นเป้าหมายสำคัญของกลุ่มผู้ก่อการฯ

แต่ใช่ไหมว่าทหารบาดเจ็บอีกมาก และชาวบ้านถูกลอบสังหารขณะกรีดยาง

และทุกวันนี้เด็กๆ เรียนหนังสือข้างกระบอกปืน พระสงฆ์ต้องมีทหารคุ้มกัน

.

ใครสนับสนุนขบวนการนี้กันแน่ ทั้งที่มีคนในกองทัพเคยให้สัมภาษณ์ว่าเรารู้ๆ

แต่ทำไมไม่มีอะไรคืบหน้า?

จนทุกวันนี้ข่าวนี้เงียบไปยิ่งกว่าเงียบ... 

.

สิ่งที่มหาเธร์พูดผ่านสื่อไทยในคราวนั้น อาจน่าสนใจ แต่เชื่อได้ทั้งหมดหรือ?

แนวทางสันติวิธี คือไม่ทำอะไร แล้วรออยู่ในที่แจ้งให้เขาจู่โจมใครก็ได้จากที่มืด?

.

หรือเหตุการณ์ที่ชาวบ้านผู้หญิงและเด็กออกมาประท้วงหน้าโรงพักหลังจากตำรวจ จับผู้ต้องหาไปดำเนินคดีตามกฏหมาย นั่นอาจสร้างความไม่พอใจให้คนวงนอก หรือชาวไทยพุทธที่กำลังชุมนุมต่อต้าน หรือบ่นว่าด้วยความรำคาญใจ แต่นั่นก็เป็นสาเหตุมาจากความไร้ประสิทธิภาพในกระบวนการยุติธรรมที่จับผู้นำ ศาสนา หรือชาวมุสลิมที่ไม่ได้ทำความผิดไปเข้าคุก ผ่านไปหลายสัปดาห์หลายคนได้รับการปล่อยตัว ในขณะที่บางคนยังไม่รู้ชะตากรรม

" ไม่มีใครรู้เบื้องลึกว่าแท้จริง 3 ปีที่ผ่านมา การจับแพะ จับไปขังแล้วซ้อม ขังลืมเป็นปีๆ และในที่สุดพบว่าผิดตัว ต้งปล่อยกลับบ้าน เรื่องราวเช่นนี้เกิดขึ้นตลอดเวลาจนชาวบ้านทนไม่ไหวอีกแล้ว _{(จากหน้า 128 "ที่เกิดเหตุ" โดยวรพจน์ พันธุพงศ์ สำนักพิมพ์ openbooks)}

.

กลุ่มผู้มีอำนาจให้ความสำคัญกับปัญหานี้แบบไหน และเดินทางแก้ปัญหาอย่างไร

แบบไม่ยอมเสียดินแดนของข้านี้ให้ใคร (กลัวว่าชนกลุ่มน้อยในภาคอื่นๆจะเอาเยี่ยงอย่าง)

.

ใช่ไหมว่าเราควรมีเสรีภาพในการเลือก ไม่เว้นแม่แต่ศาสนาและความเชื่อ

และ เพราะความเชื่อที่แตกต่าง จึงนำมาซึ่งความแตกแยก

แต่ระดับของความ'แตกแยก'อันน้อยนิด

จะเป็นแค่ความ'แตกต่าง'ที่ผู้คนอยู่ร่วมกันกับสิ่งนี้มานานแสนนานแล้ว

เพราะความแตกต่างหลากหลายในระดับหนึ่งคือความปกติสุขของสังคม

เป็นวัฒนธรรม

อาจเหมือนกับกลุ่มที่ออกมาเรียกร้องให้เอาศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ

อาจเหมือนกับอาการ ยี้อดีตนายก 'ทักษิณ' ชายไทยเกิดเมืองเหนือชื่อแปลว่าทิศใต้

และในวันที่เขาได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้น แต่พรรคของเขาก็ได้รับเสียงสนับสนุนที่น้อยมากจากจังหวัดภาคใต้

และอาจไม่ต่างกับปัญหาทำนองเดียวกันในประเทศอื่น

ใช่ไหมว่าปัญหาภาคใต้ก็คือสิ่งที่ชนชั้นกลางในเมืองหลวงมีส่วนไม่น้อยในการยุยงให้เกิดความรุนแรงขึ้นในท้ายที่สุด

เราจับความคิดแบบเมืองตั้งนโยบายหลักครอบคลุมคนทั้งประเทศมานานแล้ว

ความเอนเอียง เข้าข้างคนร่วมสีผิว นับถือศาสนาเดียวกัน จะแสดงออกมากหรือน้อย ก็มีมานานแล้ว

.

ทุกอย่างเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

แต่ปัญหานี้ยังอยู่ หรือเราแค่รอให้ระเบิดลูกใหม่ถูกจุดขึ้นอีก

.

ในวันที่มีนายกรัฐมนตรีจากพรรคหนึ่งที่ได้ชื่อว่ามีฐานเสียงสำคัญจากพี่น้องชาวใต้

.

เราคงอยากเห็นเขาทำอะไรกับเรื่องนี้

.

หวังว่าเขาจะไม่ลืม

 .

เพราะเราคิดถึงคืนวันอันงดงาม สงบสุขของผืนดินภาคใต้อันอุดมสมบูรณ์

และเราไม่อยากเห็นชีวิตบริสุทธิ์ของชาวใต้ ต้องปลิดปลิวร่วงหายไปก่อนเวลา

ยิ่งกว่าใบไม้ร่วงที่ยังมีฤดูกาล

.